Logo


XVIII Niedziela Zwykła


Słowa Ewangelii wg św. Jana

Kiedy ludzie z tłumu zauważyli, że na brzegu jeziora nie ma Jezusa ani Jego uczniów, wsiedli do łodzi, dotarli do Kafarnaum i tam szukali Jezusa. Gdy zaś odnaleźli Go na przeciwległym brzegu, rzekli do Niego: «Rabbi, kiedy tu przybyłeś?» W odpowiedzi rzekł im Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Szukacie Mnie nie dlatego, że widzieliście znaki, ale dlatego, że jedliście chleb do syta. Zabiegajcie nie o ten pokarm, który niszczeje, ale o ten, który trwa na życie wieczne, a który da wam Syn Człowieczy; Jego to bowiem pieczęcią swą naznaczył Bóg Ojciec».
Oni zaś rzekli do Niego: «Cóż mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boga?» Jezus, odpowiadając, rzekł do nich: «Na tym polega dzieło Boga, abyście wierzyli w Tego, którego On posłał».
Rzekli do Niego: «Jaki więc Ty uczynisz znak, abyśmy go zobaczyli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: „Dał im do jedzenia chleb z nieba”».
Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu». Rzekli więc do Niego: «Panie, dawaj nam zawsze ten chleb!» Odpowiedział im Jezus: «Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie».

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Bracia:
To mówię i zaklinam się na Pana, abyście już nie postępowali tak, jak postępują poganie z ich próżnym myśleniem.
Wy zaś nie tak nauczyliście się Chrystusa. Słyszeliście przecież o Nim i zostaliście pouczeni w Nim, zgodnie z prawdą, jaka jest w Jezusie, że – co się tyczy poprzedniego sposobu życia – trzeba porzucić dawnego człowieka, który ulega zepsuciu na skutek zwodniczych żądz, odnawiać się duchem w waszym myśleniu i przyoblec się w człowieka nowego, stworzonego na obraz Boga, w sprawiedliwości i prawdziwej świętości.



Historia kościoła cz. 22

Ks. Franciszek Haase urodził się 8 stycznia 1882 roku w Naroku koło Schurgast (Skorogoszcz, gmina Lewin Brzeski,powiat Brzeski, województwo opolskie). Po święceniach 23 czerwca 1906 roku został wikarym w Bobrku (Bytom), później w Paczkowie, następnie w Pilchowicach koło Gliwic oraz w parafii Przemienienia Pańskiego w Tarnowskich Górach – Bobrowniki Śląskie. Następcą ks. Dwuceta był ks. Franciszek Haase, który duszpasterzował od 28 września 1917 roku do 1921 roku. Ksiądz Haase zakupił jeden hektar ziemi od hrabiego Donnersmarcka z Nakła, które było później polem proboszczowskim jako beneficjum. W roku 1921 po utworzeniu nowych granic na Górnym Śląsku przeniósł się na stronę niemiecką. W latach 1922 – 1926 był proboszczem w parafii pw. NSPJ w Kuźni Raciborskiej. 5 grudnia 1926 roku został ustanowiony proboszczem parafii p.w. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Groszowicach. Pierwsze pozwolenie na budowę kościoła w Grudzicach uzyskano dopiero po „odwilży” z 1956 r., a podpisał je ks. dziekan Franciszek Haase, proboszcz w Groszowicach. Odszedł do Pana 28 lutego 1957 roku i został pochowany obok kościoła.

Ks. Antoni Liszka urodził się 31 maja 1905 roku, święcenia kapłańskie otrzymał 2 lutego 1930 roku. Pierwszą jego parafią, na którą go skierowano jako wikarego była parafia p.w. Trójcy Świętej w Gorzowie Śląskim. Pierwszą samodzielną parafią ks. Antoniego Liszki była parafia p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krośnicy. Pracował on tutaj od marca 1935 do 5.10.1938 i mieszkał początkowo u Aleksandra Białka. W sierpniu 1935 r. rozpoczął ks. Liszka budowę plebanii. Plac na budowę ofiarował Jan Kubon z Krośnicy. Koszta budowy ponosili parafianie. Aby uniknąć większych wydatków finansowych przy budowie plebanii, zrezygnowano z prawdziwego budowniczego, co ujemnie wpłynęło na wewnętrzną rozbudowę plebanii. Budowę zakończono wiosną 1936 r. Ponieważ ks. Dziekan K. Cieślik nie zgodził się na to, aby kościół w Krośnicy został samodzielną parafią, dlatego ks. Liszka ubiegał się o parafię Szczedrzyk i został tam mianowany proboszczem i objął ją w dniu 6.10.1938.
W roku 1940 w miejscowości należącej do niedawna do parafii w Szczedrzyku, a mianowicie w Dylakach, które w 1938 roku usamodzielniły się, wybudował kościół. Poświęcił go 23 czerwca 1940 r. ks. Negwer, wikariusz generalny we Wrocławiu. Do nowo utworzonej parafii p.w. św. Antoniego przyłączono także Biestrzynnik, a od 1946 r. – Rzędów. Plebanię zbudowano w latach 1956-57. Proboszczem w Dylakach był do 1942 roku, kiedy to zostaje przeniesiony na probostwo do Łabęd, dzielnicy Gliwic, bowiem odszedł stamtąd ks. proboszcz Franciszek Budek. Ksiądz proboszcz Antoni Liszka w miarę możliwości urządzał wnętrze kościoła i starał się o jego wyposażenie. Z powodu powojennych ograniczeń napotykał jednak na wiele trudności. Niemniej jednak udało mu się wyposażyć świątynię w organy, których część kupił od sióstr Notre Dame, a część ze spalonego kościoła na Dolnym Śląsku.